آخه به چه دلیل منو فیلتر کردید لطفا بگید مگه چه جرمی توش می بینید

آخه آرزوي دل داشتن يک دقيقته

.....تولدم را با خون جشن خواهم گرفت،
ودر باران مرثيه خوان،
غزل شبانه ي خود را گلگون خواهم كرد،
ودر فصل تير باران، با آخرين لبخند ،
ترانه ي طلوع را ،
شعر بي نام ، شعر تولد ، شعر آغاز،
شعر هاي خاكي و مردمي،
وآواز هاي بومي پسرك شرقي را خواهم خواند ،
دوستان بياييد ،
بياييد كه از تولدم خواهم گفت ،
واز عزايي كه در جشن اين تولد گرفته ام....
از فصل پيوستن ،
واز حماسه اي كه با نه آغاز شد..........

--------------------------------------------------------------------------------------------

اینم چندتا عکس قشنگ تقدیم به شما

عشق تنها پناه بی پناهان است

وقتی به آن چشمان جادویی و زیبایت می نگرم تنم به لرزه می افتد

باتو نفس کشیدن رو دوست دارم.

همیشه باتو بودن و دوست دارم.

دستت پرپرواز من دوباره پر گشودن و دوست دارم.

بسه دیگه مردم از این بی کسی این همه تنهایی و دلواپسی

دل واسه دیدار تو پرمیزنه کاشکی بدونی که ندارم کسی

  تا توانی دلی بدست آور که دل شکستن هنر نمی باشد

گفتم چو بیایی غم دل با تو بگویم           چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

آنچه احساس ما را از تهى بودن نجات مى دهد انتظار است. آنچه عشق را معنا مى بخشد و اوج و كشش لحظه هاى زندگى است انتظار است. آنچه صبورى را معنا مى دهد انتظار است و آنچه انتظار را شيرين مى سازد اميدوارى به دستى است كه مى آيد و زخم های ما را مرهم شود. آن كه مى آيد دستى بر قلب شکسته ما بزند و آن را از نو ترمیم و بازسازی کند  و معجزه گر دارد و آنچه من از خداوند مى خواهم انتظارى عاشقانه است. عاشقى كه انتظار معشوقش را نكشد قدر عشق نداند. آنكه مى آيد ضربان تك تك قلب ما را مى شناسد و كدام عاشقى است كه نترسد از اين كه رازش برملا شود...

من هم اکنون با اشکهایم قلبم را آبیاری می کنم تا بلکه تا آن موقع خشک و پژمرده نباشد که وقتی یارم به اون دست بزند با تپش بلند به اون کلمه دوستت دارم بگوید بله انتظار کلمه تلخی است اما با صبر آسان می شود . من می خواهم به تمام عاشقان بگویم اگه کسی دارید که به انتظارش نشستید بنشینید و صبر پیشه کنید حتما باز می گردد بردباری نشانه عشق است عشق با صبر و بردباری تکمیل می گردد.

-------------------------------------------------------------

دستانم را به هم فشردم

و با نگاه ملتمسانه ای از تو خواستم

که منو تنها نگذاری

اما تو با بی اهمیتی به من نگاه کردی

و با خون سردی گفتی

برو نمی خوامت

تو عشق را در من سوزاندی

تو زندگی را برای من سیاه و تار کردی

لعنت به دل من که تو را معبود دنیای مسخره اش کرده بود

تو چه قدر خون سردانه غرورم را شکستی

تا حالا اشکی نریخته بودم اما تو با شکستن غرورم دریایی

از اشک از چشمانم جاری کردی

نفرین به تو ای یار سنگین دل

تو منو به برهوت جدایی بردی

و منو در تنهایی و انزوا گذاشتی

لعنت بر غرور بی شکن تو

تو منو با غرورت نابود کردی

تو زندگی مرا با غرورت ویران ساختی

وقتی خود را در آینه می بینم

حقیر بودن خود را در مقابل تو حس می کنم

و می بینم ارزش یک معشوق چقدر از یک عاشق بیشتر است

تو را با تمام سنگ دلی هات دوست می دارم

و بر تو عشق می ورزم تا جان دارم

هر چند که هر تپش قلبم به یاد توست

و از تو نور می گیرد دل سیاهم

پس همیشه در یادت هستم

و خواهم بود

ای معشوقم

دوستت دارم

و به تو عشق می ورزم

تا جان در بدن دارم

تو را بعد از خدا می پرستم

هر چند که هر تپش قلبم

زندگی سرای با تو بودن است اگه تو نباشی زندگی نیست

تو زندگی را برای من تکمیل می کنی

و به من جانی تازه می بخشی

وقتی به تو فکر می کنم احساس آرامش می کنم

ای هستی من

تو را در اعماق ذهنم با خاطراتی شیرین و تلخ می گذارم

و هرگز کسی را درون ذهنم نمی گذارم

که مبادا تو را آزار دهد یا بودنت را کم رنگ کند

تو سراسر وجودم را فرا گرفته ای

و من تنها با یاد تو نگاه تو کلام تو و عشق تو

زنده ام ای امید زندگی من

تو را عشق می ورزم

و دوست می دارم

یک  شعر از برادر بزرگ و خوبم حامد از کتاب شعرش" مامن شعر"   

خلوتگاه

حالا این گونه از یارم به دورم

و در دفتر یکایک از دو چشمش

سرد پنهان

بهار شعرها را می نگارم

و او در حیطه ای افسرده زنده ست

چه مبهوتم چو در خلوتگه اش دارم نشستم

و می دانم که چشمانش هزاران بار٬ روزی 

به خلوتگاه من

بر یاد گنگی خیره هستم

و او داند فقط اندوه من را از فراغش

به دور از این که من می خواهمش پر بار ٬روزی

برم با خود به آفاق سعادت 

چو رویاهای بی پایان دور من

و می خواهم که آسوده

شود فرمانروا در وادی آرامش خاطر

و در عصری بهاری ٬سالها دیگر

نگاهش ناظری باشد

به سنگ کهنه و سخت و غبار آلود گور من

در ضمن بازدید کننده گان محترم آبادانی اگر خواستید بقیه آثار برادرم را بخوانید یا کتابش را تهیه کنید به گالری حافظ واقع در خیابان امیری ـ بازار کویتی ها مراجعه فرمایید

اگه هم صدا بودي اگه هم صدام بودي
هيچ كي حريفم نمي شد
 كوه اگه رو شونه هام بود كمرم خم نمي شد
تو اگه خواسته بودي ،‌ آخ تو اگه خواسته بودي
تو اگه مونده بودي
موندني ترين بودم ، عمر صدام كم نمي شد
اگه هم صدا بودي ، اگه هم صدام بودي
هيچ كي حريفم نمي شد
كوه اگه رو شونه هام بود ، كمرم خم نمي شد
اگه زخمي مي شدم به دست تو مرهم بود
زخم قيمتي من محتاج مرهم نمي شد
اگه بارون عزيز با تو بودن مي گرفت
گل سرخ قصه مون تشنه ، شبنم نمي شد
تو اگه خواسته بودي